De rode burgers van Melreux

DE RODE BURGERS VAN MELREUX

wie zijn de rode burgers ?

Wat is Melreux ?

In Melreux, in het hartje van de Ardennen, werd het idee van de Rode Burgers geboren…   De metaalbewerkers van het ABVV/FGTB hadden daar een kasteel, ‘La Reine Pédauque’, middenin een prachtig domein.  Het domein had niet enkel vakantiebestemming, het werd vooral gebruikt als vormingscentrum om de syndicalisten van de Centrale der Metaalbewerkers van België (CMB) een uitgebreide opleiding te geven.

De vorming bestond uit 9 internaatsweken, telkens één week in het voorjaar gevolgd door één week in het najaar.  Duizenden metallo’s genoten hun vorming daar vanaf de jaren ’70 tot midden de jaren ’90.

Het vormingsconcept was één der best uitgebouwde syndicale vormingen over gans de wereld. Zowel op vlak van programma als op vlak van methodiek was de Melreux-vorming exemplarisch.  De puur syndicale materies werden gekoppeld aan ideologische discussies. De syndicalist van Melreux kreeg een maatschappijvisie mee, het zelfvertrouwen werd opgebouwd, de kennis werd versterkt, de communicatie verscherpt…

Via de vorming legden syndicalisten uit de metaalindustrie contacten met kameraden uit alle provincies van België.  Netwerken werden uitgebouwd, solidariteit werd er gesmeed. 

In 1993 voerden ABVV-syndicalisten fel actie tegen de plannen van de regering Dehaene om eerst een sociaal pact op te leggen, daarna om een globaal plan op te dringen aan de arbeidersklasse.  De woede van de mensen was groot… weer inleveren, weer de arbeider de rekening presenteren.  Over gans België ontstond een grote staking. De rode plastieken hesjes doken overal op, aan alle piketten werden vuurhaarden aangestoken.

In Melreux sloeg ook het vuur in de pan. Voor het kasteel in Melreux hadden deelnemers, midden in de nacht, met boomstammen ‘STRIKE’ op het grasveld gelegd.  De betogingen werden voorbereid, de rode burger was ontstaan.

In 1995 besloot het Uitvoerend Comité van de CMB om haar vormingscentrum te verkopen !  Rentabiliteitsredenen bleken de doorslag te geven…  De gedachte van Melreux kreeg men echter niet dood.  Men verhuisde met de vorming naar Nieuwpoort en Blankenberge en men noemde het dan ‘Melreux-aan-Zee’. 

Nu is de vraag: leeft de gedachte nog of is het legende ?

Steeds de strijd voor behoud van verworven rechten !  Neen aan de sociale afbraak !

De werknemers hebben al genoeg ingeleverd !  Stop, halt, handen af !